Орфографический словарь

күркәм (сиф.)

күркәмлек (ис.) -тең, -кә; -ге(нә)

күрешеү (ҡыл.)

күрешкеләү (ҡыл.)

күрештереү (ҡыл.)

күрпә (ис.) -нең, -гә; -һе(нә)

күрһәтелеү (ҡыл.)

күркәмләндереү (ҡыл.)

күркәмләнеү (ҡыл.)

күркәмләү (ҡыл.)