Орфографический словарь

күбекле (сиф.)

күбәйттереү (ҡыл.)

күбәләгес (ис.) -тең, -кә; -е(нә)

күбәләк (ис.) -тәр; -ге(нә)

күбәләкләү (ҡыл.)

күбәләнеү (ҡыл.)

күберәк (ис.) күберәге

күбеү (ҡыл.) [күп-]

күбеһенсә (рәү.)

күбә (ис.) -нең, -гә; -һе(нә)