Орфографический словарь

көҙөк (ис.) -төң, -кә; -гө(нә)

көҙөкләнеү (ҡыл.)

көҙөн (рәү.)

көҙрәйеү (ҡыл.)

көҙрәйтеү (ҡыл.)

көҙәлеү (ҡыл.)

көҙән (ис.) -дәр

көҙгөлөктә (рәү.)

көйгәнәк (ис.) -тәр; -ге(нә)

көйҙөргөс (сиф.)