Орфографический словарь

ирекле (сиф.)

иреклек (ис.) -тең, -кә; -ге(нә)

ирекленән (рәү.)

ирекләнеү (ҡыл.)

иректереү (ҡыл.)

ирекһеҙ (сиф.)

ирга (ис.) -лар

иргәйел (ис.) -дәр

ирҙәүкә (ис.) -нең, -гә; -һе(нә)

иренеү (ҡыл.)