Орфографический словарь

зырылдауыҡ (ис.) -тың, -ҡа; -ғы(на)

зыу (оҡш.) (итеү, килеү)

зыянлыҡһыҙ (сиф.)

зыярат (ис.) -тың, -ҡа; -ы(на)

зәғиф (сиф.)

зәғифлек (ис.) -тең, -кә; -ге(нә)

зәғифләнеү (ҡыл.)

зыуылдашыу (ҡыл.)

зыя (ис. иҫк.) -ның, -ға; -һы(на)

зыялы (сиф.)