Орфографический словарь

өҙөклөк (ис.) -төң, -кә; -гө(нә)

өҙлөк: (булыу)

өҙлөктөрөү (ҡыл.)

өҙлөкһөҙ (сиф.)

өҙмәй-ҡуймай (рәү.) өҙмәй ҙә ҡуймай

өҙө (ис.) -нөң, -гә; -һө(нә)

өҙөкләнеү (ҡыл.)

өҙөк-өҙөк (сиф.)

өҙөлмәҫ (ис.) -тең, -кә; -е(нә)

өҙөлөү (ҡыл.)